Projekty

Nasze projekty

Projekt Scorpio

Łaziki marsjańskie tworzone przez członków Projektu Scorpio od 2013 roku biorą czynny udział w międzynarodowych konkursach z serii Rover Challenge, odbywających się na całym świecie. Od lat zajmujemy czołowe miejsca na prestiżowych zawodach, promując dobre imię uczelni oraz polską myśl technologiczną. Nasze łaziki zostały docenione nawet przez naukowców NASA, podczas naszej wizyty w Jet Propulsion Laboratory w Pasadenie!

Do tej pory zbudowaliśmy już 6 łazików Scorpio i nie mamy zamiaru na tym kończyć!

 

Łazik posiada modułową budowę, a konstrukcja wykonana jest w większości z aluminium lotniczego i poliamidu – lekkich materiałów, ale o bardzo dobrych własnościach mechanicznych. Moduł jezdny został zainspirowany 4-kołowym systemem rocker-bogie, który został przystosowany do naszych potrzeb.

Dla zapewnienia dobrej przyczepności opony zostały wykonane z materiału wojskowego – Cordury, który wypełniliśmy styropianowym granulatem, dzięki temu została zwiększona stabilność i amortyzacja. Jest to nasze autorskie rozwiązanie, które się świetnie sprawdza. Nasz łazik ma napęd na cztery kola, a każde koło jest zasilane przez osobny silnik BLDC 250 watów. Dzięki temu zapewniliśmy wystarczająca moc, by móc pokonać nawet najbardziej wymagający teren oraz przeszkody, takie jak dziury i strome podejścia.

 

Mimo że na pierwszy rzut oka konstrukcja nie różni się zbytnio od Scorpio IV, to zostały w nim wprowadzone znaczne ulepszenia. Aby ułatwić manewrowanie mechanicznym ramieniem, dodaliśmy do niego ostatni, szósty stopień swobody – obrót w podstawie. Zadbaliśmy także o zasilanie i stworzyliśmy Power Manager kontrolujący stan baterii. 

 

Oprócz tego wzmocniliśmy wahacze i zaprojektowaliśmy nową, bardziej pojemną puszkę na elektronikę. Powstało również całkiem nowe wiertło do zadań badawczych. Wszystko to zostało zrealizowane utrzymując modułowość łazika.

 

Został zaprezentowany na pierwszej edycji European Rover Challenge w 2014 roku i całkowicie różni się od swoich poprzedników.

Podstawowym założeniem, na którym opiera się nowa konstrukcja, jest jej całkowita modułowość.

Pozwala ona na niezależne projektowanie i testowanie poszczególnych elementów. Niezależne zawieszenie zastąpiliśmy zmodyfikowaną wersją zawieszenia rocker-boogie, znanego z łazików NASA. Modyfikacje polegały na przystosowaniu konstrukcji do wyższych prędkości oraz zastosowaniu tylko czterech kół. Powstałe zawieszenie działa na podobnej zasadzie co system Curiosity, jest jednak w stanie działać efektywnie przy wyższych prędkościach.

Scorpio III  jest rozwinięciem poprzedniej konstrukcji i brał udział w URC 2013. Pojazd jest przegubowy i posiada sześciokołowy napęd. Jest wyposażony w wielofunkcyjny manipulator o sześciu stopniach swobody oraz system wizyjny i pomiarowy. 

W stosunku do Scorpio II najmniejsze zmiany zostały wprowadzone w układzie jezdnym i ramie.
Nasze wysiłki skupiły się na zmniejszeniu masy tych elementów. Zawieszenie zostało wyregulowane, aby lepiej współpracować z łazikiem, który był lżejszy o ponad 5 kg. Dodano zupełnie nowy manipulator – bardziej precyzyjny i lżejszy od poprzedniej wersji.
Nowa elektronika sterująca pojazdem może też obsługiwać większą liczbę czujników jednocześnie.

Innowacje, jakie pojawiły się w Scorpio II, dotyczyły przede wszystkim zupełnie nowego podwozia. Stworzono niezależne sześciokołowe zawieszenie oparte na podwójnych wahaczach – zaprezentowane na URC 2012.

Zwiększono  także możliwości terenowe robota. Skupiono się na obniżeniu masy ramienia przy zachowaniu jego wielkości. Zmianie uległ również środek ciężkości, który został obniżony poprzez przeniesienie silników napędowych na dół łańcucha kinematycznego, co wpłynęło na zwiększenie stabilności pojazdu i udźwigu ramienia.

Scorpio I to nasza pierwsza konstrukcja, powstała w 2011 roku, która zmierzyła się z łazikami z całego świata na URC 2011. 

Był to zdalnie sterowny łazik o wielofunkcyjnym manipulatorze posiadającym system wizyjny i system do zdalnych pomiarów.

Ogromnym sukcesem drużyny pracującej było zdobycie 4 miejsca za zawodach w Hanksville w Stanach Zjednoczonych. Pomimo tego, że był to debiutancki występ w konkursie, udało się zająć tak wysoką pozycję. 

Osiągnięcie zespołu Scorpio docenił Premier Rzeczpospolitej Polskiej, Donald Tusk, który tuż po przyjeździe zespołu do kraju zaprosił całą drużynę na wspólne spotkanie.

Zakończone projekty

Kolonia Twardowsky

Twardowsky to kolonia marsjańska, którą zaprojektowaliśmy wspólnie ze start-upem Space is more. Kolonia została zaprojektowana dla 1000 osób i wykorzystuje szereg innowacyjnych rozwiązań – jakich jak reaktor torowy oraz biorafineria.  Twardowsky zajął  II miejsce w konkursie Mars Colony Prize, organizowanym przez m.in. NASA.

Lądownik Eagle

Projekt Eagle jest konceptem lądownika zdolnego do dostarczenia na powierzchnię Marsa 10 ton ładunku. Zaprojektowany został na międzynarodowy konkurs Red Eagle, organizowane przez The Mars Society i NASA. W konkursie udało nam się zająć II miejsce spośród 15 drużyn z całego świata. Nad projektem pracowało ponad 20 osób, a wsparcia merytorycznego udzieliło nam wiele czołowych firm z branży kosmicznej, takich jak ESA i CERN.

SpaceDay

Jednym z naszych głównych celów jest promocja inżynierii kosmicznej w Polsce, dlatego zorganizowaliśmy Space Day - całodniowe wydarzenie poświęcone branży kosmicznej. Ogromne zainteresowanie tą inicjatywą sprawiło, że odbyły się już trzy edycje. Prelekcje przedstawicieli różnych środowisk (firm, instytucji, start-upów czy kół naukowych), pokazy łazików marsjańskich czy wystawy projektów to tylko część atrakcji związanych z tą inicjatywą.

Mistrzowstwa SolidWorksa

Modelowanie to podstawa naszej działalności, dlatego dla wszystkich miłośników pracy z modelami 3D zorganizowaliśmy Mistrzostwa SolidWorks'a. Zawody odbyły się w ramach Technikaliów na Politechnice Wrocławskiej. Partnerem wydarzenia była firma DPS Software Polska, która odpowiada za dystrybucję oprogramowania Solidworks. Uczestnicy mogli zmierzyć się w następujących kategoriach - Efektywne modelowanie, Mistrzowska dokumentacja, Animator oraz 3D Master. Zadania nie należały do najłatwiejszych, jednak to nie zniechęciło studentów do przyjęcia wyzwania.