Projekt Scorpio

Rodzina łazików Scorpio

Scorpio X

Łazik posiada modułową budowę, a konstrukcja wykonana jest w większości z aluminium lotniczego i poliamidu – lekkich materiałów, ale o bardzo dobrych własnościach mechanicznych. Moduł jezdny został zainspirowany 4-kołowym systemem rocker-bogie, który został przystosowany do naszych potrzeb. 

Dla zapewnienia dobrej przyczepności opony zostały wykonane z materiału wojskowego – Cordury, który wypełniliśmy styropianowym granulatem, dzięki temu została zwiększona stabilność i amortyzacja. Jest to nasze autorskie rozwiązanie, które się świetnie sprawdza. Nasz łazik ma napęd na cztery kola, a każde koło jest zasilane przez osobny silnik BLDC 250 watów. Dzięki temu zapewniliśmy wystarczająca moc, by móc pokonać nawet najbardziej wymagający teren oraz przeszkody, takie jak dziury i strome podejścia.

Scorpio N

Mimo że na pierwszy rzut oka konstrukcja nie różni się zbytnio od Scorpio IV, to zostały w nim wprowadzone znaczne ulepszenia. Aby ułatwić manewrowanie mechanicznym ramieniem, dodaliśmy do niego ostatni, szósty stopień swobody – obrót w podstawie. Zadbaliśmy także o zasilanie i stworzyliśmy Power Manager kontrolujący stan baterii. 

Oprócz tego wzmocniliśmy wahacze i zaprojektowaliśmy nową, bardziej pojemną puszkę na elektronikę. Powstało również całkiem nowe wiertło do zadań badawczych. Wszystko to zostało zrealizowane utrzymując modułowość łazika.

Scorpio IV

Został zaprezentowany na pierwszej edycji European Rover Challenge w 2014 roku i całkowicie różni się od swoich poprzedników.

Podstawowym założeniem, na którym opiera się nowa konstrukcja, jest jej całkowita modułowość.

 

Pozwala ona na niezależne projektowanie i testowanie poszczególnych elementów. Niezależne zawieszenie zastąpiliśmy zmodyfikowaną wersją zawieszenia rocker-boogie, znanego z łazików NASA. Modyfikacje polegały na przystosowaniu konstrukcji do wyższych prędkości oraz zastosowaniu tylko czterech kół. Powstałe zawieszenie działa na podobnej zasadzie co system Curiosity, jest jednak w stanie działać efektywnie przy wyższych prędkościach.

Scorpio III

Scorpio III  jest rozwinięciem poprzedniej konstrukcji i brał udział w URC 2013. Pojazd jest przegubowy i posiada sześciokołowy napęd. Jest wyposażony w wielofunkcyjny manipulator o sześciu stopniach swobody oraz system wizyjny i pomiarowy. 

W stosunku do Scorpio II najmniejsze zmiany zostały wprowadzone w układzie jezdnym i ramie.
Nasze wysiłki skupiły się na zmniejszeniu masy tych elementów. Zawieszenie zostało wyregulowane, aby lepiej współpracować z łazikiem, który był lżejszy o ponad 5 kg. Dodano zupełnie nowy manipulator – bardziej precyzyjny i lżejszy od poprzedniej wersji.
Nowa elektronika sterująca pojazdem może też obsługiwać większą liczbę czujników jednocześnie.

Scorpio II

Innowacje, jakie pojawiły się w Scorpio II, dotyczyły przede wszystkim zupełnie nowego podwozia. Stworzono niezależne sześciokołowe zawieszenie oparte na podwójnych wahaczach – zaprezentowane na URC 2012.

 Zwiększono  także możliwości terenowe robota. Skupiono się na obniżeniu masy ramienia przy zachowaniu jego wielkości. Zmianie uległ również środek ciężkości, który został obniżony poprzez przeniesienie silników napędowych na dół łańcucha kinematycznego, co wpłynęło na zwiększenie stabilności pojazdu i udźwigu ramienia.

Scorpio I

Scorpio I to nasza pierwsza konstrukcja, powstała w 2011 roku, która zmierzyła się z łazikami z całego świata na URC 2011. 

Był to zdalnie sterowny łazik o wielofunkcyjnym manipulatorze posiadającym system wizyjny i system do zdalnych pomiarów.

Ogromnym sukcesem drużyny pracującej było zdobycie 4 miejsca za zawodach w Hanksville w Stanach Zjednoczonych. Pomimo tego, że był to debiutancki występ w konkursie, udało się zająć tak wysoką pozycję. 

Osiągnięcie zespołu Scorpio docenił Premier Rzeczpospolitej Polskiej, Donald Tusk, który tuż po przyjeździe zespołu do kraju zaprosił całą drużynę na wspólne spotkanie.